Umarlaki.pl – Szkolnictwo

Ponieważ szkoły wyższe są miejscami, gdzie studenci przyszli, aby zdobyć zawód, więc każdy, kto tam studiuje, musi w swoim czasie odbyć praktyki zawodowe. Praktyki zawodowe wyglądają na studiach podobnie jak w technikum, chociaż niedokładnie tak samo. Praktyka w jednym określonym miejscu trwa zwykle miesiąc, podczas którego przychodzi się tam codziennie, np. praktyka pedagogiczna to miesiąc w podstawówce, trzy tygodnie w gimnazjum i trzy tygodnie w liceum, podczas niej trzema odbyć określoną liczbę wizytacji, czyli obserwować lekcje innych nauczycieli, a następnie przeprowadzić określoną ilość lekcji samodzielnie. Zazwyczaj uczelnia jest zobowiązana dać studentom wolne od zajęć na czas praktyk. W związku z tym, ci, którzy w danym semestrze mają praktyki, zaczynają zajęcia np. miesiąc później. Aby praktyki były zaliczone przez uczelnię trzeba prowadzić dokładny dziennik tych praktyk, zamieszczać w nim konspekty wszystkich lekcji, które się przeprowadziło i tematy, oraz krótkie opisy wszystkich lekcji, w których się uczestniczyło jako obserwator. Na koniec praktyk, opiekun praktyk, czyli nauczyciel, który przyjął nas na praktyki, pisze nam opinię z odbytych pod jego egidą praktyk. Poza tym, musi nam podpisać każdą stronę z dziennika praktyk, każda strona musi być także podbita szkolną pieczątką i czasami podpisana przez dyrektora szkoły.

Po napisaniu pracy magisterskiej i uzyskaniu przez studenta absolutorium, wyznaczany jest termin obrony, na który stawiają się sam zainteresowany, jego promotor, lub promotorka, oraz recenzent, albo recenzentka pracy magisterskiej. Zazwyczaj student broniący się, musi odpowiedzieć na pytania promotora i recenzenta, dotyczące jego pracy magisterskiej, a także musi poprawnie odpowiedzieć na kilka pytań, dotyczących całych jego dotychczasowych studiów. Jeśli odpowie na te wszystkie pytanie, jest proszony o wyjście na jakiś czas z sali, w tym czasie promotor i recenzent naradzają się nad oceną za daną pracę. Potem jest proszony do środka, gdzie promotor ogłasza werdykt, czyli ocenę, jaką dana osoba otrzymuje z pracy i abiturient może spokojnie wręczyć swojemu promotorowi oraz recenzentowi wiązanki kwiatów. Ocena z pracy magisterskiej nie jest wliczana w średnią ze studiów, ale podawana oprócz niej. Zwykle po obronie, po jakichś dwóch tygodniach można odebrać dyplom, oczywiście pod warunkiem, że się wcześniej dostarczyło odpowiednie zdjęcie dyplomowe. Obrona pracy magisterskiej jest ukoronowaniem pięciu lat ciężkiej pracy studenta, dlatego w okresie, kiedy odbywają się obrony ma miejsce także, uroczyste absolutorium, czyli zakończenie studiów całego wydziału. Zwykle ta impreza ma miejsce na auli uniwersyteckiej i jest bardzo uroczysta.

Każdy semestr na studiach kończy się sesją, podczas której zdaje się egzaminy, zdanie egzaminów oznacza, że dany przedmiot mamy już zaliczony. Jeśli jakiegoś egzaminu się nie zda, wtedy można zdawać poprawkę, po oblaniu poprawki można jeszcze zdawać egzamin warunkowo, zwykle wtedy wykładowcy już przepuszczają, chyba, że są wyjątkowo nieprzyjemnymi typami. Student, który zda wszystkie egzaminy i w ten sposób skończy studia, ale jeszcze nie zdążył się obronić, otrzymuje tzw. absolutorium. Student, który otrzymał absolutorium jest dopuszczony do obrony i może bez przeszkód bronić swojej pracy magisterskiej. Na napisanie magisterki student ma cały piaty rok, zwykle wtedy już jest bardzo mało zajęć, a co tydzień są organizowane seminaria magisterskie, na których studenci spotykają się ze swoimi promotorami, czyli opiekunami pracy magisterskiej, przynoszą im kolejne, napisane przez siebie rozdziały tej pracy, konsultują się w sprawie, drobnych uwag, jakie zwykle mają promotorzy, zasięgają ich rady, co do dalszych części ich pracy, jak je napisać, co jeszcze można zmienić. Kiedy już taki student ma napisaną całą pracę, wtedy ją rejestruje w dziekanacie, oraz prosi jednego z wykładowców, aby został jego recenzentem. Po uzyskaniu przez studenta absolutorium, wyznaczany jest termin obrony. Na obronie student musi odpowiadać na pytania dotyczące jego pracy.

Czas studiów to czas szaleństwa, czas na wyszumienie się, zazwyczaj po nich przychodzi okres pracy, lub poszukiwania pracy, co jest nieraz bardziej stresujące i męczące, niż sama praca. Dlatego w czasie studiów oczywiście trzeba się uczyć, ale należy się także wybawić, wypocząć, najlepiej już tak na całe życie, wyszaleć się, wytańczyć, wyszumieć, spotykać z dziewczynami, chłopakami, pochodzić na imprezy i nie martwić się dniem następnym. Po to właśnie są studia! Oczywiście, głównym celem studiów jest nauka, pogłębienie swojej wiedzy i zdobycie zawodu, stąd sporo zajęć, egzaminu i praktyki, ale są one jednakowoż, do przeżycia i później wspomina się je z rozrzewnieniem. Dlatego, tak ważne jest, aby w okresie studiów, czerpać z życia pełnymi garściami, starać się zaznać wszystkiego, ponieważ później być może nie będziemy już mili okazji tego wszystkiego zaznać. Na koniec każdego semestru czeka studentów sesja, jest to najmniej przyjemna część studiowania. Sesja, jak to mówią żartobliwie studenci, oznacza, że system eliminacji studentów jest aktywny, czyli trzeba się bardzo starać, żeby wszystko pozdawać, aby nie wylecieć. Trzeba się w tym okresie dużo uczyć, a wiadomo, że studenci uczą się w ostatnią noc, poprzedzającą dany egzamin i mają nadzieję, że go zdadzą, obiecują sobie, że następnym razem już będzie inaczej, po czym postępują dokładnie tak samo, jak wcześniej, takie już jest studenckie życie.

Studentem być, to coś cudownego, na wszystko masz zniżki, niczym się nie martwisz, żyjesz sobie jak pączek w maśle, jest tylko jedna niezbyt przyjemna rzecz w tej całej sielance – mianowicie, musisz się uczyć, ale jak już spełnisz ten swój nieprzyjemny obowiązek, to czeka Cię sielskie życie, imprezy, nowe towarzystwo, zabawa i ogólnie wszystko, na co możesz mieć ochotę, będą osobą młodą, ale dorosłą, więc alkohol, papierosy, seks i inne sprawy są już dla Ciebie legalne. Masz dużo znajomych, a czas płynie Ci bardzo miło na przeróżnych zajęciach. Masz trzy miesiące wakacje, więc jeśli chcesz wyjechać do pracy na wakacje, nie ma właściwie żadnego problemu, wsiadasz w samolot i lecisz, czy też w autokar i jedziesz. Uczelnie sama taki wyjazd ułatwia swoim studentom, dzięki programom typu Work and Travel, w ramach których można wyjechać do pracy za granicę, poznać język, ludzi, a jednocześnie co nieco zarobić. Jeśli chcesz wyjechać podczas roku akademickiego za granicę, także nie ma większego problemu, są przecież różnego rodzaju stypendia zagraniczne, a jak się na żadne z nich nie załapiesz, pozostaje Ci jeszcze wymiana studencka., dzięki której możesz wyjechać na inny uniwersytet i poznać inny kraj, nowych ludzi, pod szlifować języki obce itd. Zresztą, specjalnie dla studentów organizowane są co roku Juwenalia, święto wszystkich studentów.

Dzięki studiom można zobaczyć spory kawałek świata, mamy wtedy niepowtarzalną możliwość za darmo, albo w niskiej cenie zwiedzić ciekawe zakątki naszego globu. Są różne możliwości, aby wyjechać, jedną z nich jest stypendium zagraniczne. Takim zagranicznym stypendium jest chociażby Socrates Erasmus, dzięki któremu możemy wyjechać na innym uniwersytet, w innym państwie, również należący do uczelnie, biorących udział w tym programie. Student, który zdecyduje się na taki wyjazd, otrzymuje stypendium w euro na założone przez siebie konto walutowe. Wyjeżdża on najczęściej na jeden, lub dwa semestry do innego kraju. Stypendium czasem nie wystarcza na opłacenie wszystkich wydatków w innym kraju, dlatego taki student otrzymuje także pozwolenie na podjęcie pracy w kraju, do którego zdecydował się wyjechać. Czasem, jednak pieniądze wystarczają na wydatki, tak bywa z krajami, które wcześniej były demokracjami ludowymi, jak np. Bułgaria. Student normalnie chodzi tam, na wybrane przez siebie i przewidziane przez materiał zajęcia, musi uzbierać z zaliczeń w tamtym kraju odpowiednią ilość punktów ECTS, aby ten semestr, czy też rok, był mu zaliczony w jego kraju ojczystym. Innym stypendium zagranicznym jest Cepus, działa na podobnej zasadzie jak Socrates – Erasmus, ale nie daję, aż tylu pieniędzy, co ten wcześniej opisany program.

Mieszkanie w akademiku jest fajne, ponieważ nie trzeba wychodzić do miasta na imprezę, ma się raczej uczucie, jakby się cały czas przebywało w centrum jakiejś wielkiej imprezy, która trwa cały tydzień. Ale takie mieszkanie, ma także swoje minusy, przede wszystkim akademii są zamykane na okres wakacyjny, dlatego najlepiej szybko zdać egzaminy w sesji letniej i wyprowadzić się stamtąd, ponieważ możemy dłużej zostać w akademiku, ale wtedy zapłacimy sporą sumę, za każdy dzień, który tam spędzimy. Możemy pisać o tym w podaniach o przyjęcie do domu studenckiego, ale wcale nie jest pewne, czy dostaniemy drugi raz ten sam pokój, najprawdopodobniej, przez czystą złośliwość, nie zostaniemy kolejny raz do tego samego pokoju, a może nawet domu studenckiego przydzieleni. W mieszkaniach studenckich jest trochę lepiej, obowiązujące w nich reguły ustalają sami lokatorzy, więc często są to reguły bardzo liberalne, oczywiście o ile w jednym z pokoi nie mieszka właściciel takiego mieszkania, co się rzadko zdarza. Do takich mieszkań studenckich mogą przychodzić goście i zostawać tam na noc, oraz można tam organizować głośne imprezy, bez jakichś wyjątkowych konsekwencji. Na stancjach sprawa wygląda trochę inaczej, stancja jest to pokój przy rodzinie, więc niestety większość reguł w nim obowiązujących, są to reguły ustalone przez rodzinę, wraz z którą mieszkamy, a mogą być to zasady, które będą nam niezbyt odpowiadać.

Kiedy już zostaniemy przyjęci na studia dzienne, otrzymamy na podstawie naszego podania i zaświadczenia o średnich dochodach, przypadających na każdego członka rodziny, przydział do domu uniwersyteckiego, czyli do akademika i sprowadzimy się tam, oczekują nas przeróżne niespodzianki, wynikające z życia w wielkiej wspólnocie studenckiej. Warunki panujące w takim akademiku mogą niektórych bardzo zaskoczyć, np. fakt, że na całe piętro jest tylko jedna łazienka i to koedukacyjna i tak samo kuchnia, w której są tylko cztery palniki na jedno piętro, a jak pięć osób chce sobie jednocześnie zrobić coś do jedzenia, to muszą poczekać. Również możliwość umycia się pod gorącym prysznicem, także jest wątpliwa, biorąc pod uwagę kolejki, które się ustawiają w godzinach, kiedy każdy chętnie by się wykąpał do tych dwóch kabin prysznicowych, które przypadają na piętro. Pamiętajmy, także, że nie możemy przenocować w akademiku, każdego, kogo tylko chcemy. Goście mogą w domach studenckich przebywać, jedynie od godziny 6:00 do 22:00, potem muszą wyjść. Wszystko to wydaje się bardzo ograniczające, ale jeśli będziemy mieszkali na stancji, lub w mieszkaniu studenckim, możemy odkryć inne ograniczenia, które właściciele mieszkań nakładają na swoich lokatorów. Generalnie najluźniej jest w mieszkaniu studenckim, oczywiście, pod warunkiem, że właściciel nie mieszka tam, zajmując jeden z pokoi.

Studenci prowadzą wesołe życie, pełne imprez i przygód, oczywiście, o ile zdają wszystkie egzaminy w terminie, w przeciwnym razie szybko może się okazać, że już nie studiują. Często studia wiążą się dla młodego człowieka z wyjazdem do innego miasta i co za tym idzie, z wyprowadzeniem się z domu rodzinnego. Tak, zdecydowanie jest to dobry moment na wyprowadzenie się z domu rodziców, część osób w wieku dziewiętnastu lat jest na to za młoda, ale większość dobrze sobie radzi z dala od domu. Tylko gdzie się wtedy wprowadzić? Już od dawna uniwersytety znalazły odpowiedź na to pytanie, otóż po to właśnie istnieją akademiki. Domy akademickie, albo uniwersytecki, bursy, niezależnie od tego, jak się je nazwie, są miejscem, gdzie żyją i mieszkają studenci. Zazwyczaj stanowią one najtańszą możliwość mieszkania w mieście, w którym się studiuje, ponieważ nie płaci się za miesiąc mieszkanie w akademiku jakichś wygórowanych cen, zwykle trzeba tego typu opłatę uiścić do 25 dnia każdego miesiąca, ale jeżeli nie jesteśmy w stanie zapłacić czynszu akademikowego, możemy napisać pismo z prośbą o zwolnienie z opłat za akademik, wyjaśniając to, swoją złą sytuacją materialną. Aby uzyskać miejsce w akademiku, trzeba złożyć w dziekanacie odpowiednie dokumenty, przede wszystkim podanie o przyznanie miejsca w akademiku i zaświadczenie o dochodach.

Jeśli się nie dostałeś na studia dzienne, a jesteś całkowicie pewien, że chcesz studiować właśnie na tym określonym wydziale i kierunku i nigdzie indziej, pozostają Ci studia zaoczne, lub wieczorowe. Studia wieczorowe nie różnią się zbytnio od studiów dziennych, poza tym, że trzeba na nich płacić za naukę. Na zajęcia uczęszcza się podobnie jak w przypadku studiów dziennych, codziennie, tyle tylko, że popołudniami. Zajęcia zaczynają się około godziny trzeciej po południu i trwają do wieczora. Natomiast studia zaoczne wyglądają zupełnie inaczej. Przede wszystkim zajęcia nie odbywają się codziennie, tylko, jedynie w weekendy, zwykle co dwa tygodnie, co daje dwa zjazdy w miesiącu. Wszystkie zajęcia odbywają się właśnie na tych zjazdach, dlatego są to studia dla osób pracujących, które mogą sobie pozwolić na zajmowanie się nauką, jedynie w weekendy. Studia zaoczne opierają się na samodzielnej nauce każdego studenta w domu, ponieważ zajęć jest zbyt mało, aby można było przekazać podczas nich całą potrzebną takiemu studentowi wiedzę. W czasie zjazdów studentów zaocznych, działa także dla nich dziekanat, sekretariat i biblioteka wydziałowa. Studia zaoczne również mogą trwać trzy lata i zakończyć się licencjatem, albo pięć lat i zakończyć się obroną pracy magisterskiej, z tą różnicą, że osoby studiujące zaocznie, nie zostają później na uczelni, jako doktoranci, a studenci dzienni mają taką możliwość.